عرض شد که خطبه ای است که قمر بنی هاشم (علیه السلام) روز ترویه ( 8 ذی الحجة) با آن توصیفات که گفته شد خوانده چنین خطبه با مجموع عبارات و کلمات خود ودر حد غیر معصوم خطبه ای بی نظیر است. حضرت ایستاد و اولاً با ادب نسبت به کعبه و امام خویش سخنرانی را ایراد فرمود. دوماً با جرأت ، چون در آنجا هر لحظه بیم خطر می رفت ، همانطور  که در بین خطبه ودر آخر به حضرت حمله کردند و حمله را قادر بود با شمشیر پاسخ دهد ولی به حرمت حرم دست به قبضه شمشیر نبرد و با حمله بدنی شمشیر را نیز از دشمنان گرفت . و این یکی از تاکتیکهای رزمی بنی هاشم در جریان کربلا بود که مورخان به آن اشاره کرده اند.  به آنجا رسیدیم که حضرت عباس ( علیه السلام) خطاب ب همردم فرمود: ای کسانی که کافرید و فاجرید. با آنکه لباس احرام پوشیده بودند ولی خنجر زیر احرام داشتند و قصد ریختن خون حسین ( علیه السلام) را داشتند. و چنین خطبه ای از عباس (علیه السلام) شبیه به پدرش است که علی (علیه السلام) در همین حرم سوره برائت را مقابل مشرکین خواند. اما کفر وفجر- ماالان در جامعه خودمان نیز کافر مسلمان نما داریم – کفر به 5 معنی آمده است:1- انکار خداوند 2- انکار اوامر خدا 3- بی توجهی به نعمات خدا 4- انکار رسول خدا 5- انکار امامت

قمر بنی هاشم می خواهد بگوید شما منکر ولایت علی هستید و وی را نپذیرفته اید و کافر شده اید.و بعد گفت فجور کردید و عاصی شدید و دلها را سوزاندید و اشکها را جاری نمودید. سپس فرمود:ای مردم آیا سد راه می کنیدو نمی گذارید حج به جا آورد حسینی که امام ابرار است.امامی که نیکو کار است و مایه رزق وروزی شماست.

آن چنان به زیبایی و فصاحت کلام خود را به پایان رساند که در روایت دارد مردم انگشت به دهان ماندند . و حضرت با ابهت از حرم بیرون آمد و روبروی صفا ایستاد و دست به دعا برداشت: اللهم زد فی قلبی محبت الحسین ...

از این بخش چند نکته برداشت می شود:

1- در عین جرأت و توانایی فراوان حضرت عباس ( علیه السلام ) ادب را فراموش نکرد .

2- حرمت حرم را در هر حالتی باید حفظ کرد .

3- یکی از راه های کوبیدن طرف مقابل ضربه زدن به آن چیزی است که وی به آن می بالد و تفاخر می کند.(ابا الفضل (علیه السلام) مردمی را که به مسلمان بودن افتخار می کردند و در احرام بودند به کفر وفجور متهم کرد.)

4- در هر جایی باید به اقتضای زمان و مکان دعا کرد. قمر بنی هاشم در بین آنان که قصد ریختن جان حسین ( علیه السلام ) را داشتند از خداوند محبت حسین را طلب فرمودند.